پارسل را با ذوق باز میکنید؛ همان شومیز آنلاینی که دو هفته منتظرش بودید. روی بدن که میرود، دکمهٔ بالایی روی سینه سفت است و آستین از شانه دو انگشت پایینتر از جایی ایستاده که باید. سایز M بوده، شما هم همیشه M پوشیدهاید. حالا سر و کلهزدن با مرجوعی و اعتبار بلااستفاده و سؤالی که هیچوقت جواب روشنی نگرفته: «سایز لباس آنلاین چطور بگیرم؟»
مشکل از بدن شما نیست؛ از سه فرض غلط است. فرض اول اینکه سایز یک عدد جهانی است، در حالی که هر برند الگوی خودش را دارد. فرض دوم اینکه چشم ما جای متر را میگیرد، در حالی که چشم به مرور با سایزهای قدیمی خودمان سازگار میشود. و فرض سوم اینکه بدن ثابت است، در حالی که در طول یک سال با چند سانتیمتر بالا و پایین میرود. این راهنما هر سه فرض را جمع میکند و جای آنها یک متر خیاطی، یک آینه و یک جدول میگذارد.
اندازهگیری بدن با متر چگونه انجام میشود؟
قبل از هر چیز ابزار: یک متر خیاطی نرم، لباس نازک یا بدون لباس، و ترجیحاً یک آینه تمامقد یا یک نفر که متر را پشت سر شما درست نگه دارد. متر باید تمام دور بدن را بچرخد و به موازات زمین بماند؛ نه کشیده شود، نه شل بیفتد. قاعدهٔ کلی این است که یک انگشت بین متر و بدن جا شود. پنج اندازه میگیرید:
- دور سینه: متر را از بلندترین نقطهٔ سینه و زیر بغل بگذارید و کامل دور بزنید. نفس معمولی بکشید؛ نفس نگهداشتن، سینه را بزرگتر از واقعیت نشان میدهد و لباسی میخرید که نشسته فقط تا اول اتوبوس.
- دور کمر: باریکترین نقطهٔ میانهٔ بدن، معمولاً چند سانتیمتر بالاتر از ناف. یک نخ یا روبان نازک را دور میانهٔ بدن ببندید تا جای کمر واقعی پیدا شود؛ همانجا کمر واقعی است.
- دور باسن: پاها چسبیده، متر روی برجستهترین نقطهٔ باسن و موازی زمین. این اندازه، سنجش درستی شلوار و دامن است و در بخش جدول پایین مقایسه میکنیم.
- عرض شانه: از پشت، از انتهای یک استخوان شانه تا انتهای شانهٔ دیگر، روی برجستگی استخوان. این عدد برای کت، مانتوی کتمانند و شومیزِ دکمهدار تعیینکننده است؛ شانهٔ کوچک، بزرگترین دلیل بد نشستن بالاتنه است.
- قد آستین: آرنج را کمی خم کنید و از انتهای استخوان شانه تا مچ دست را اندازه بگیرید. برای آستین بلند و شومیزهای کلاسیک این عدد نجاتبخش است، مخصوصا در خرید آنلاین که نمیتوانید پوشیدنی را ببینید.
این پنج عدد را یک بار در گوشی ثبت کنید و هر فصل، مثلاً اول پاییز، تازهاش کنید. از این به بعد شما یک «برگهٔ سایز» دارید؛ همان چیزی که خریداران حرفهای با خودشان به فروشگاه میبرند.
جدول سایز زنانه S تا XXL چه میگوید؟
جدول زیر، نگاشت رایج سایزهای حروفی به اندازههای بدن است. این اعداد پیشنهادی و کلیاند و مبنای مقایسهاند؛ هر برند جدول خودش را دارد و ممکن است یک یا حتی دو پله با این جدول فاصله داشته باشد. همیشه جدول خودِ محصول را ملاک نهایی کنید.
| سایز | دور سینه (سانتیمتر) | دور کمر (سانتیمتر) | دور باسن (سانتیمتر) |
|---|---|---|---|
| S | ۸۴ تا ۸۸ | ۶۶ تا ۷۰ | ۹۰ تا ۹۴ |
| M | ۸۸ تا ۹۲ | ۷۰ تا ۷۴ | ۹۴ تا ۹۸ |
| L | ۹۲ تا ۹۷ | ۷۴ تا ۷۹ | ۹۸ تا ۱۰۳ |
| XL | ۹۷ تا ۱۰۳ | ۷۹ تا ۸۵ | ۱۰۳ تا ۱۰۹ |
| XXL | ۱۰۳ تا ۱۰۹ | ۸۵ تا ۹۱ | ۱۰۹ تا ۱۱۵ |
دو نکته که این جدول را کاربردی میکند. اول، بینِ بازهها مهم است: اگر سینهتان ۹۲ است، در مرز M و L ایستادهاید و تصمیم را باید فیت مدنظرتان بگیرد؛ چسبان مایلید M، آزاد مایلید L. دوم، عرض شانه و قد آستین معمولاً در این جدولهای عمومی نمیآید؛ برای بالاتنه، جدول سایز همان محصول را باز کنید و این دو عدد را با برگهٔ سایز خودتان مقایسه کنید.
ده دقیقه اندازهگیری، ماهها پسوپیششدن مرجوعی را حذف میکند.
فرق سایز M و L در عمل چقدر است؟
در بیشتر جدولهای عمومی، فاصلهٔ M و L حدود ۴ تا ۵ سانتیمتر در دور سینه و باسن و حدود ۴ تا ۵ سانتیمتر در کمر است. چهار سانتیمتر به نظر کم میآید، اما در عمل دو دنیای متفاوت است: در شومیز کشدار، همان ۴ سانتیمتر بین «راحت» و «مقید» فرق میگذارد؛ در پارچهٔ غیرکش مثل گاباردین، ۴ سانتیمتر تفاوتِ اینکه زیپ بالا بیاید یا نه است.
قاعدهٔ تصمیمگیری بین دو سایز سه بخش دارد. پارچه: کشدار میتواند سایز پایینتر را بپوشاند؛ پارچهٔ خشک و غیرکش، سایز بالاتر را طلب میکند. فیت مدنظر: همان لباس را با کدام حالت میخواهید، چسبان یا آویزان؟ و مدل: لباس اورسایز حتی یک سایز بالاتر هم عملاً همان جلوه را میدهد، پس از «دو سایز بزرگتر بخرید» زیادهروی نکنید. برای شلواری که خرید آنلاین را دروغ نمیگوید، ملاک جداگانهای لازم است که در راهنمای سایز شلوار زنانه آمده؛ شلوار قوانین خودش را دارد.
خرید آنلاین چطور با این جدول جور در میآید؟
اول، جدول همان صفحهٔ محصول را باز کنید و هر عدد را با برگهٔ سایز خودتان مقایسه کنید؛ نه با سایزی که همیشه میپوشیدید. دوم، عرض شانه و قد آستین را اگر نوشتهاند حتماً ببینید؛ اینها اعدادیاند که مرجوعیها را میسازند. سوم، نظرات خریداران را بخوانید و دنبال این جملهها بگردید: «سایز معمولی بخرید»، «یک سایز بزرگتر بگیرید»، «بافت کش دارد». همانجا تجربهٔ جمعی، جای جدول خالی برند را پر میکند. چهارم، اگر از برند خارجی خرید میکنید، حروف را مستقیم ترجمه نکنید؛ سایز اروپایی و ایرانی با هم فاصله دارند و جدول تبدیل سایز اروپا و ایران دقیقاً همین سوءتفاهم را حل میکند. مسیر کامل این کارها هم در راهنمای خرید آنلاین بدون خطای سایز به ترتیب اجرا آمده است.
خطاهای رایج در گرفتن سایز کداماند؟
مترِ کشیده یا شل، اولین خطاست؛ متر باید بچرخد نه بکشد. دوم، اندازهگیری روی لباس کلفت؛ جورابشلواری کلفت یا بلوز بافت، هر کدام چند سانتیمتر دروغ میگویند. سوم، تکیه بر سایز قدیمی: عددی که سال پیش گرفتهاید، امسال دیگر شمای امروز نیست؛ برگهٔ سایز باید مثل نرمافزار، هر چند ماه آپدیت شود. چهارم، قضاوت با لباس داخل مغازه: مانکن و نور فروشگاه برای فروش طراحی شدهاند، نه برای اندازهٔ شما. و پنجم، مقایسه با دوست: «تو هم M میپوشی» با «تو هم M هستی» یکی نیست؛ بدنها در عرض شانه و کمر میتوانند با سایز یکسان، جورهای متفاوتی باشند.
پرسشهای متداول
سایز M یعنی چند سانتیمتر؟
در جدولهای عمومی، سایز M معمولاً برای دور سینهای حدود ۸۸ تا ۹۲ سانتیمتر در نظر گرفته میشود، با کمر و باسن متناسب. اما این عدد قانون نیست؛ برندهای داخلی و خارجی هر کدام جدول خودشان را دارند و فاصلهٔ دو جدول گاهی به یک سایز کامل میرسد. ملاک شما، متر خودتان است؛ نه حروفی که روی لیبل نوشته شده.
دور باسن را کجا اندازه بگیریم؟
متر را موازی زمین دور برجستهترین نقطهٔ باسن بکشید؛ نه بالاتر روی کمر، نه پایینتر روی ران. پشت به آینه بایستید یا از کسی بخواهید کمک کند تا متر کج نشود. متر باید دور بدن بچرخد اما فشار بیاورد؛ انگشت بین متر و بدن جا شود، نه مشت. همین اندازه ملاک خرید شلوار و دامن است.
جدول سایز همه برندها یکسان است؟
نه، و همین بزرگترین دلیل خطای خرید آنلاین است. یک برند سایز M را برای سینهٔ ۸۸ میدوزد و برند دیگر برای ۹۲؛ هر دو درست میگویند، چون الگوی پایهشان متفاوت است. همیشه جدول سایز همان صفحهٔ محصول را باز کنید، با متر خودتان مقایسه کنید و نظرات خریداران را هم بخوانید؛ همانجا حقیقت سایز آن برند پیدا میشود.
بخوانید
نویسندهٔ راهنماهای تخصصی لیونا کالکشن؛ با معیار، چکلیست و تجربهٔ واقعی — بدون وعدهٔ بازاریابی.